Παρασκευή 22/6 και Σάββατο 23/6: Δύο μέρες ενάντια στον πόλεμο, τον εθνικισμό, τον μιλιταρισμό

Αντιπολεμική καμπάνια από αναρχικές/ αντιεξουσιαστικές συλλογικότητες πραγματοποιείται στη Θεσσαλονίκη αυτή την περίοδο που κορυφώνει με την διαδήλωση στις 22 και την εκδήλωση στις 23 Ιουνίου.

Συγκέντρωση-Μικροφωνική: Κυριακή 17/6 18.00 στο «Ντορέ”

Πορεία: Παρασκευή 22/6 18.00 Καμάρα

Εκδήλωση παρουσίασης της μπροσούρας που γράψαμε μαζί με τους συντρόφους και τις συντρόφισσες από την κατάληψη Terra Incognita και την αναρχική ομάδα «Πυρανθός”, αλλά και με τοποθετήσεις συλλογικοτήτων για την αναγκαιότητα όξυνσης της αντιπολεμικής/ αντιμιλιταριστικής πάλης:  Σάββατο 23/6 Σχολή Θετικών Επιστημών ΑΠΘ

Μετά τις παρεμβάσεις με σπρέι σχεδόν στο σύνολο της έκτασης των ανατολικών συνοικιών,  πραγματοποιούνται παρεμβάσεις με χιλιάδες αφίσες και τρικάκια σε όλη την πόλη,  ενώ ταυτόχρονα μοιράζεται σε γειτονιές, πλατείες, χώρους εργασίας το παρακάτω κείμενο :

ΝΑ ΜΗ ΣΚΟΤΩΘΟΥΜΕ ΓΙΑ ΠΛΟΥΤΗ ΠΟΥ ΔΕ ΘΑ ΑΓΓΙΞΟΥΜΕ ΠΟΤΕ

ΝΑ ΜΗ ΣΚΟΤΩΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΧΟΥΝ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΒΙΟ, ΑΒΙΩΤΟ

Τους τελευταίους μήνες παρατηρείται μία συνεχής αύξηση της έντασης μεταξύ του Ελληνικού και του Τουρκικού κράτους. Αφορμές, που μπορεί κανείς να ακούσει στα Μ.Μ.Ε. μονοσήμαντα, αποκομμένα, συνοδευόμενες με ολόκληρα ψέματα και μισές αλήθειες, υπήρξαν πολλές: η σύλληψη των δύο “παλικαριών μας” στο Έβρο, ο θάνατος ενός πιλότου όταν γυρνούσε στη βάση από όπου είχε απογειωθεί για να απωθήσει Τούρκικα αεροπλάνα, ο εμβολισμός πλοίου του λιμενικού σώματος από αντίστοιχο Τουρκικό. .

Βέβαια κανείς δε θα σχολιάσει μετέπειτα και τα εξής:

Πως οι δύο στρατιωτικοί βρέθηκαν σε Τούρκικο έδαφος κυνηγώντας μετανάστες -όπως τουλάχιστον ισχυρίζονται- που με τη σειρά τους θα συνελάμβαναν, θα φυλάκιζαν, θα απέλαυναν, ενώ τώρα ήδη αποζημιώνονται και ηρωοποιούνται. Πως ο πιλότος που έχασε τη ζωή του και τιμήθηκε σαν ήρωας με μεγάλες αποζημιώσεις στην οικογένειά του, υπερασπιζόταν την παγκόσμια πρωτοτυπία της Ελλάδας που έχει εναέριο χώρο πιο διευρυμένο από τα χωρικά της ύδατα (10 και 6 ν.μ. αντίστοιχα). Πως η ένταση που αυξάνεται, δεν αφορά τίποτα άλλο παρά τα πολύ συγκεκριμένα συμφέροντα, των δύο πολύ συγκεκριμένων τυχοδιωκτικών αστικών τάξεων που ξεζουμίζουν άγρια ελληνόφωνους και τουρκόφωνους εργάτες, με τους πολύ συγκεκριμένους συμμάχους, τις πολύ συγκεκριμένες εταιρείες εξόρυξης που ανταγωνίζονται για τη μοιρασιά υπαρκτών ή πιθανών κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στο Αιγαίο, αλλά κύρια στην νοτιοανατολική Μεσόγειο.

Η ΜΟΙΡΑΣΙΑ ΤΩΝ ΑΟΖ ΚΑΙ ΤΟΥ ΟΡΥΚΤΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ ΤΗΣ Ν.Α. ΜΕΣΟΓΕΙΟΥ

Τα κανάλια λένε ένα κομμάτι της αλήθειας. Η επιθετικότητα της Τουρκικής αστικής τάξης είναι όντως υπαρκτή. αλλά όχι χωρίς αιτίες. Με σοβαρά εσωτερικά κοινωνικά/ πολιτικά (κοινωνική εξέγερση το 2013, απόπειρα πραξικοπήματος 2017, διαρκές ζήτημα με τον Κουρδικό πληθυσμό, έντονη δραστηριότητα επαναστατικών οργανώσεων) και οικονομικά προβλήματα (ιστορικό χαμηλό της ισοτιμίας της Τούρκικης Λίρας με δολάριο και ευρώ, αύξηση του δημόσιου χρέους, απόσυρση ξένων επενδύσεων), το Τούρκικο κράτος αναζητά αφενός εθνική συσπείρωση και καθυπόταξη των καταπιεσμένων (π.χ. γύρω από μία εθνική, ισλαμιστική και αντι-δυτική ρητορική που θα αμφισβητεί σύνορα και συνθήκες εγείροντας ζητήματα αλυτρωτισμού) και αφετέρου νέα πεδία ανάπτυξης της οικονομίας (π.χ. εξόρυξη και μεταφορά φυσικού αερίου και πετρελαίου). Παρ’ όλα αυτά κάτι λείπει, κάτι δεν μας λένε και πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί πριν αρχίσουμε να αναπαράγουμε τη γλώσσα των εκμεταλλευτών μας…

Για μια σειρά παρόμοιων λόγων, κυρίως οικονομικών αλλά και πολιτικών/κοινωνικών, το Ελληνικό κράτος είναι εξίσου επιθετικό. Έχει καταφέρει μέσα σε ελάχιστο χρόνο να συμμαχήσει με το Ισραήλ που δεν σταματά να σφάζει τον Παλαιστινιακό πληθυσμό (σε αντιδιαστολή με τις προ-κυβερνητικές δράσεις αλληλεγγύης στους Παλαιστινίους από τον ΣΥΡΙΖΑ), το δικτατορικό καθεστώς της Αιγύπτου και την Κύπρο για να μοιράσει τις ΑΟΖ στην Ν/Α Μεσόγειο αφήνοντας εντελώς στην απ’ έξω την Τουρκία. Ταυτόχρονα έχει καταφέρει, να μετατρέψει το Αιγαίο σε ένα τεράστιο πάρκινγκ του Αμερικάνικου στόλου και δυνάμεων του ΝΑΤΟ, να παρακαλάει να μεταφερθούν οι βάσεις του οργανισμού που σταδιακά αποχωρούν από τα Τουρκικά εδάφη στην Ελληνική επικράτεια, να επιμένει στην στρατηγική και ενεργειακή αναβάθμιση του ρόλου του στην περιοχή, τώρα που -προς το παρόν- η Τουρκία ήρθε πιο κοντά με την Ρωσία και κάνει νάζια με το ΝΑΤΟ και την Ε.Ε..

Η Σούδα για άλλη μία φορά, έπαιξε κομβικό ρόλο στο πρόσφατο βομβαρδισμό της Συρίας, οι νέες νατοϊκές βάσεις ανοίγουν η μία μετά την άλλη, το Ισραήλ εγκαθιστά ραντάρ στην Κρήτη και υπογράφονται συμφωνίες για χρήση των εκατέρωθεν βάσεων σε περίπτωση έντασης στη περιοχή (φωτογραφίζοντας την Τουρκία). Κι όλα αυτά ενώ οι συμφωνίες με τις ντόπιες και ξένες εταιρείες (ΕΛΠΕ, TOTAL, ENI, SHELL, EXXON MOBIL κλπ) δίνουν και παίρνουν, με τις χώρες των συγκεκριμένων εταιρειών να είναι έτοιμες να τις προστατέψουν με κάθε κόστος, ακόμα και με πόλεμο. Η Ιταλία στέλνει πολεμικά πλοία για την ENI, η Γαλλία για την TOTAL και την ίδια στιγμή οι γραφικοί (και οι δύο) της κυβέρνησης μας λένε πως η χώρα μας θωρακίζεται και έχει γερές συμμαχίες…

Η ελληνική αστική τάξη χαράσσει τη δικιά της επεκτατική στρατηγική για να διαφυλάξει και να αναβαθμίσει το ρόλο της στην περιοχή και ταυτόχρονα αφού προσφέρει γη και ύδωρ περιμένει να ανταμειφθεί από τους “μεγάλους παίκτες” με πιθανή μείωση του χρέους και γερό μερτικό από τη μπίζνα των υδρογονανθράκων.

Η αντιπαράθεση μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας είναι κομμάτι της γενικότερης όξυνσης των παγκόσμιων διακρατικών ανταγωνισμών, που επηρεάζουν ιδιαίτερα την περιοχή μας. Ανταγωνισμών, που έχουν να κάνουν με το ποια εθνικότητα εκμεταλλευτών θα ελέγξει τις προσοδοφόρες πηγές ενέργειας και τους δρόμους μεταφοράς της. Ενώ ταυτόχρονα οι πολεμικές συρράξεις που συνοδεύουν αυτή την κατάσταση παρέχουν στον καπιταλισμό μία ενδεχόμενη οδό για το ξεπέρασμα της κρίσης του, μέσω του ανοίγματος νέων αγορών και της δημιουργίας ακόμα φθηνότερου εργατικού δυναμικού.

Η ΠΕΙΘΑΡΧΗΣΗ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΟ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ, Η ΜΠΙΖΝΑ ΤΩΝ ΕΝΤΑΣΕΩΝ

Φυσικά όλες αυτές οι εντάσεις μεταξύ των κρατών και των αστικών τους τάξεων δεν έχουν να κάνουν μόνο με τους μεταξύ τους ανταγωνισμούς. Το κλίμα που δημιουργούν κάνει ευκολότερο για τους εξουσιαστές το να εξυπηρετήσουν κάποιες διαχρονικές τους επιδιώξεις.

Κατ’ αρχάς, μέσα σε αυτή την συνθήκη, ευνοείται η εμπέδωση των εθνικών ιδεολογημάτων από όλο και μεγαλύτερα κομμάτια της κοινωνίας. Σίγουρα, η εξασφάλιση εθνικής συσπείρωσης είναι απαραίτητος παράγοντας ώστε να συρθούν οι προλετάριοι σε έναν πόλεμο που στην πραγματικότητα μόνο βλαπτικός μπορεί να είναι για αυτούς, που δεν έχουν να κερδίσουν τίποτα από αυτόν. Όμως η λειτουργία της είναι πολύ πιο βασική για το εξουσιαστικό/καπιταλιστικό σύστημα. Σε μια κοινωνία όπου συνυπάρχουν διαφορετικές τάξεις με αντικρουόμενα συμφέροντα, η εθνική ενότητα, παίζει τον ρόλο του σταθεροποιητικού παράγοντα που θα διαιωνίσει το ίδιο καθεστώς εκμετάλλευσης. Έτσι εξομαλύνονται όσο περισσότερο γίνεται οι, αναπόφευκτες, ταξικές συγκρούσεις και εξασφαλίζεται η πολυπόθητη για τα αφεντικά «κοινωνική ειρήνη».

Όταν λοιπόν οι διάφοροι καλοθελητές μας καλούν να συστρατευτούμε κάτω από την σημαία της πατρίδας, στην ουσία μας ζητούν να σκύψουμε ακόμα περισσότερο το κεφάλι στα αφεντικά μας. Η απειλή του «κακού αλλοεθνή εχθρού» λειτουργεί ως ακόμα ένας παράγοντας για να μουδιάσουν οι ταξικές και κοινωνικές αντιστάσεις και αγώνες. Έτσι ώστε, οι κεφαλαιοκράτες, να συνεχίζουν να εφαρμόζουν απρόσκοπτα τον επιθετικό τους σχεδιασμό (τα αποτελέσματα του οποίου βιώνουμε στο πετσί μας εδώ και χρόνια) για την αύξηση των κερδών τους σε βάρος μας.

Από αυτό τον σχεδιασμό δεν λείπει και η καταστολή όσων αντιστέκονται ή περισσεύουν. Μια διαδικασία που είναι ευκολότερο να γίνει αποδεκτή όταν υπάρχει η απειλή ενός πολέμου. Το κυνήγι, οι διώξεις και ο εγκλεισμός μεταναστριών και αγωνιζόμενων δεν έχει τέλος. Την ίδια ώρα που ο Καμμένος ζητά την αύξηση της στρατιωτικής θητείας κατά 3 μήνες λόγω των εντάσεων με την Τουρκία, συνεχείς διώξεις επιβάλλονται στους αρνητές στράτευσης. Το Τουρκικό κράτος απειλεί με αύξηση των μεταναστευτικών ροών και το ελληνικό ετοιμάζεται να τους «υποδεχτεί» με τον μοναδικό τρόπο που είδαμε να κάνει και πέρυσι, με ήπια διαχείριση και μπίζνες από τις Μ.Κ.Ο., με στρατόπεδα κράτησης και καταστολή από στρατό, μπάτσους, φασίστες. Σημασία έχει να αναφέρουμε, πως την ίδια ώρα που “μαλώνουμε με τους κακούς Τούρκους” πραγματοποιούμε από κοινού με τον Τούρκικο στρατό (στα πλαίσια του ΝΑΤΟ βεβαίως βεβαίως) ναυτικές ασκήσεις για να μάθουν οι στρατιώτες και των δύο χωρών πως να αποτρέπουν πλοία με μετανάστες να εισέρχονται στη χώρα.

Και φυσικά από όλη αυτή την κατάσταση εθνικού παραληρήματος που επικρατεί το τελευταίο διάστημα, δεν θα μπορούσαν να απουσιάζουν τα διάφορα εθνικιστικά μορφώματα. Οι φασίστες βρίσκουν πάτημα για να προσπαθήσουν να βγουν, ανεπιτυχώς προς το παρόν, από τις τρύπες τους, με σκοπό να εκπληρώσουν τον διαχρονικό τους ρόλο, που δεν είναι άλλως από το να υπηρετούν πιστά την αστική τάξη σπέρνοντας τη διχόνοια στους “από τα κάτω” και χρησιμοποιώντας τη βία που το επίσημο κράτος επιλέγει ακόμα να αφήσει στην άκρη.

Παράλληλα, το «ψυχροπολεμικό» κλίμα και η προετοιμασία για έναν επερχόμενο πόλεμο σημαίνει πως είναι δυσκολότερο για μεγάλο κομμάτι των καταπιεσμένων να αμφισβητήσει τις αποφάσεις που αφορούν την σπατάλη τεράστιων ποσών σε πολεμικούς εξοπλισμούς. Ακόμα και αν την ίδια στιγμή, οι μισθοί και οι συντάξεις πετσοκόβονται (χαρακτηριστικό είναι το τι θα επακολουθήσει το 2019 με τις μειώσεις στις συντάξεις) και οι δαπάνες για την υγεία και την εκπαίδευση μειώνονται. Έτσι, το ελληνικό κράτος εγκρίνει με fast track διαδικασίες την αγορά «αμυντικών» εξοπλισμών που όχι λίγες φορές αγγίζουν ποσά που ξεπερνούν το ένα δις ευρώ. Άλλωστε το συνολικό ποσό που ξόδεψε για αυτούς πέρυσι, ξεπερνά τα 4,7 δις και αντιστοιχεί στο 2,36% του ΑΕΠ. Πράγμα που κάνει την χώρα να διατηρεί για ακόμα μια χρονιά την δεύτερη θέση, πίσω μόνο από τις ΗΠΑ, στην κατάταξη του ΝΑΤΟ που αφορά τις στρατιωτικές δαπάνες των μελών του αναλογικά με το ΑΕΠ τους. Με αυτό τον τρόπο λοιπόν, η πολεμική βιομηχανία, ένας από τους σημαντικότερους κλάδους του καπιταλισμού, συνεχίζει να αποφέρει τεράστια κέρδη στα αφεντικά της.

Ενώ ταυτόχρονα, η ελληνική αστική τάξη θωρακίζεται στρατιωτικά όχι μόνο απέναντι στην Τουρκία ή τον όποιο “εξωτερικό” εχθρό αλλά απέναντι και στον “εσωτερικό”. Το γεγονός ότι τα όπλα προορίζονται για να στραφούν και προς τα μέσα, στην περίπτωση που οι εκμεταλλευόμενοι αποφασίσουν να σηκώσουν το ανάστημα τους απέναντι στους εκμεταλλευτές τους, φαίνεται από τις ασκήσεις καταστολής πλήθους που πραγματοποιεί ο ελληνικός στρατός. Όπως αυτή που πρόσφατα έλαβε χώρα στην 113 πτέρυγα μάχης της πολεμικής αεροπορίας στην Θεσσαλονίκη και αφορούσε την αντιμετώπιση διαδηλωτών.

ΟΤΙ ΚΑΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ, ΤΟ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΤΟ ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΥΟ ΧΩΡΩΝ ΑΝΟΡΓΑΝΩΤΟ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΧΑΜΕΝΟ

Ο πόλεμος που έρχεται δεν ειν’ ο πρώτος.

Πριν απ’ αυτόν γίνανε κι άλλοι πόλεμοι.

Όταν ετέλειωσε ο τελευταίος, υπήρχαν νικητές και νικημένοι.

Στους νικημένους, ο φτωχός λαός πέθαινε από την πείνα.

Στους νικητές ο φτωχός λαός πέθαινε το ίδιο.

Μπ. Μπρεχτ

Τα αποτελέσματα των εθνικών πολέμων γίνονται εύκολα αντιληπτά αν ρίξουμε μια ματιά στην ιστορία. Όλοι είχαν καταστρεπτικό αντίκτυπο στις ζωές των εκμεταλλευόμενων και έσπειραν το λιμό, την εξαθλίωση, τον θάνατο και στις δύο πλευρές των συνόρων ανεξαιρέτως. Μόνο συγκεκριμένα κομμάτια των αστικών τάξεων που τον διεξήγαγαν είχαν κέρδος από αυτούς, οι οποίες μάλιστα παρά τα καλέσματα για διαταξική συστράτευση κάτω από την εθνική ενότητα, ποτέ δεν πήγαν να πολεμήσουν. Έτσι εκατομμύρια προλετάριοι σακατεύτηκαν, έχασαν ή κατέστρεψαν τις ζωές τους για τα συμφέροντα αυτών που τους ξεζούμιζαν και τους πέθαιναν λίγο-λίγο στον καιρό της «ειρήνης». Ας μην περιμένουμε λοιπόν τους Λάτσηδες, τους Κοντομηνάδες, τους Σαββίδηδες, τους Μαρινάκηδες αυτού του τόπου να πάνε σε κάποιο πεδίο της μάχης. Αυτοί οι εθνοσωτήρες αρέσκονται στο να τζογάρουν και να χρηματοδοτούν, μόνο όσο το συμφέρον τους το επιτάσσει, ο θάνατος, είναι στον πόλεμο, όπως άλλωστε είναι και στην ειρήνη, ταξικά χρωματισμένος: αφορά μονάχα εμάς.

Έτσι και σήμερα, ο πόλεμος για τον οποίο μας προετοιμάζουν, σε περίπτωση που τελικά εκδηλωθεί, θα είναι μια σφαγή της εργατικής τάξης της περιοχής για τα κέρδη πολυεθνικών και ντόπιων εταιρειών. Το αποτέλεσμα για όσους ελληνόφωνους ή τουρκόφωνους εργάτες, άνεργες, φοιτητές, μαθήτριες καταφέρουν να επιβιώσουν θα είναι να ζήσουν μετέπειτα, ακόμα πιο έντονα από ότι τώρα, σε μία «ειρήνη» ακραίας φτώχειας, εργατικών ατυχημάτων, ιδιωτικοποιήσεων, αδυναμίας κάλυψης βασικών αναγκών. Έτσι τον ερμηνεύουμε, έτσι πρέπει να τον κατανοήσει η συντριπτική πλειοψηφία των καταπιεσμένων σε Ελλάδα και σε Τουρκία, και ως τέτοιον να τον αρνηθεί, αρνούμενη να συμμετάσχει στις μάχες του.

Οφείλουμε λοιπόν να δομήσουμε ένα αντιπολεμικό κίνημα με ταξικά και διεθνιστικά χαρακτηριστικά και να αποδομεί την εθνική ρητορική, με το οποίο θα δηλώνουμε ξεκάθαρα ότι δε θα γίνουμε τα στρατιωτάκια τους στις παρτίδες σκάκι που στήνουν για να αυξήσουν τη δύναμή τους. Να καταστήσουμε σαφές πως δε θα σκοτώσουμε ανθρώπους της τάξης μας οι οποίοι βιώνουν την ίδια καταπίεση και εκμετάλλευση με εμάς μόνο και μόνο επειδή έτυχε να γεννηθούμε σε αντικριστές πλευρές μιας νοητής γραμμής. Να δείξουμε με τις πράξεις μας ότι δεν τρώμε το κουτόχορτο της εθνικής ενότητας που θέλει να παραγνωρίσουμε τις διαφορές που έχουμε αφεντικά και εργάτες, καταπιεστές και καταπιεσμένοι και που θέλει να στραφούμε εναντίον όσων είναι αλλόθρησκοι ή αλλοεθνείς. Να δείξουμε ότι καταλαβαίνουμε ότι όποια χώρα και αν αποκτήσει μεγαλύτερη κυριαρχία στο Αιγαίο, ή επεκτείνει τα όρια της ΑΟΖ της, οι ίδιες ή άθλιες συνθήκες κάτω από τις οποίες δουλεύουμε και ζούμε θα συνεχίσουν να υπάρχουν.

Μέσα λοιπόν από την εκδήλωση αντιπολεμικών δράσεων, διεθνιστικής αλληλεγγύης και μαζικών αρνήσεων στράτευσης να αποτρέψουμε το, καταστρεπτικό για τις ζωές μας, ενδεχόμενο του πολέμου. Μέσα από την ενδυνάμωση των ταξικών και κοινωνικών αγώνων να υψώσουμε τα απαραίτητα αναχώματα στην επίθεση που βιώνουμε από τα ντόπια και ξένα αφεντικά και να διεκδικήσουμε καλύτερους όρους ζωής στο σήμερα. Να συνδέσουμε όλους τους επιμέρους αγώνες σε μια κοινή απελευθερωτική προοπτική που θα στοχεύει στην καταστροφή κράτους και κεφαλαίου. Γιατί μόνο έτσι θα ξεμπερδέψουμε με την εκμετάλλευση, την καταπίεση, τις ανισότητες, τους πολέμους. Γιατί μόνο έτσι θα μπορέσουμε να δημιουργήσουμε έναν κόσμο ελευθερίας, ισότητας, αλληλεγγύης, κοινοκτημοσύνης χωρίς σύνορα και έθνη να μας χωρίζουν με τα αλλόγλωσσα αδέρφια μας και να μας ενώνουν με τους δυνάστες μας. Οπότε μπορούμε να επαναλάβουμε πως στην Ελλάδα, στην Τουρκία, στη Μακεδονία, στα Βαλκάνια, στη Μέση ανατολή και στον κόσμο εμείς παλεύουμε για να μην υπάρξει κανένας πόλεμος μεταξύ των εκμεταλλευόμενων και καμία ειρήνη μεταξύ των τάξεων.

ΤΑΞΙΚΟ ΜΠΛΟΚΟ ΣΤΗΝ ΕΞΑΠΛΩΣΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΤΩΝ ΒΑΣΕΩΝ ΤΟΥ ΝΑΤΟ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ

ΤΑΞΙΚΟ ΜΠΛΟΚΟ ΣΤΗΝ ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟΙ ΚΑΙ ΤΟΥΡΚΟΦΩΝΟΙ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΟΙ ΠΟΛΕΜΑΜΕ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΚΡΑΤΗ ΚΑΙ ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΜΑΣ

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *